Tag Archives: geloof&spiritaliteit


Je schaduwkant aanvaarden

zwart-wit

Ken jij jezelf? Ik bedoel echt in alle facetten? En kan je met al die facetten uit de voeten? Ik meen mezelf aardig te kennen maar dat aanvaarden is soms een heikel punt.

Vanuit de opvoeding en verwachtingen die onze omgeving van ons heeft, leren wij als kinderen welk gedrag wordt aanvaard en welk gedrag niet. Socialisatie heet dit proces en het helpt ons om om een weg te vinden in een wereld die complex is. Er zit echter ook een keerzijde aan dit proces. Want doordat we ons zijn gaan gedragen naar de verwachting van opvoeder of andere personen lopen we risico een deel van onszelf kwijt te raken.

gevoelig

Zo was ik een emotioneel kind en dit werd niet altijd begrepen. Er werd een negatief oordeel op geplakt en zelf nam ik dat oordeel over. Jezelf inhouden werd mijn uitgangspunt. Het gevolg was dat ik me inhield tot de bom barstte want jezelf steeds maar inhouden is helemaal niet gezond en ook niet haalbaar.

Mijn moeder las op latere leeftijd een boek over hooggevoeligheid en gaf het daarna aan mij. Ze had mij erin herkend en begreep ineens veel beter haar emotionele kind. Ik was toen al volwassen en moest weer opnieuw leren hoe ik op een goede manier met mijn emoties in contact kon komen en ermee kon omgaan. Toch blijf ik mijn felle kant lastig vinden omdat mensen er niet op zitten te wachten en ik dit wel begrijp. Een vriend op de communitysite Funky Fish zei echter “Er is * faith voor nodig om een feeks te durven zijn’. Dit nadat ik tegen iemand was uitgevaren.

feeks

Nee, anderen hoeven de feeks in mij niet leuk te vinden. Ze is helemaal niet aardig. Maar, en dat mag ook gezegd; ze geeft een grens aan. Ze is eerlijk en zegt wat ze voelt en hoe iets voor haar is. Ze kent geen schroom of angst voor afwijzing. Daarom wil ik ook niet dat ze wordt onderdrukt want wanneer men mij gewoon aanvaardt, komt zij helemaal niet vaak tevoorschijn.

Iedereen heeft dit soort schaduwkanten. Kanten die je van jezelf moeilijk te aanvaarden vindt en die je soms zo goed verstopt dat je zou vergeten dat je ze hebt. Maar vroeg of laat, laten ze van zich horen. Of het nu door middel van een depressie is, fysieke klachten of een uitbarsting. Hoe minder aandacht ze krijgen, hoe heftiger ze tevoorschijn komen. Daarom geloof ik dat het goed is om deze kanten te aanvaarden. Ze zijn een deel van jezelf.

het complete plaatje

Zaak is het dan wel om ernaar te leren kijken. Soms kan je daar wel wat hulp bij gebruiken. Ik vind therapeutische ondersteuning dan ook niet verkeerd. Hoewel dat ook een grens kent natuurlijk. Maar  iemand kan je helpen weer in contact te komen met alles wat in je is. Je wordt –als het goed is- weer een completer mens. Door zo weer te luisteren naar jezelf, is het openstaan voor de – eveneens onvolmaakte- ander ook eenvoudiger, lijkt mij.

Wanneer ik mijn schaduwkanten ken en aanvaard zal ik minder geneigd zijn onrealistische verwachtingen ten aanzien van anderen te hebben. Mezelf aanvaardend, kan ik de ander aanvaarden en samen – gezellig-  verzuchten dat we maar mensen zijn; onvolmaakte mensen die aanvaard zijn door een volmaakte God.

Dat vind ik zo mooi aan het verhaal van Adam en Eva. Wanneer zij van de appel hebben gegeten slaat God ze niet met verwijten om de oren. Het eerste wat Hij roept is: ‘mens waar ben je?’

Durf jij tevoorschijn te komen en je helemaal laten zien? Met je minder mooie kanten en in al je naaktheid?

Pas wanneer je dit lukt, kan er een diep contact groeien tussen jou en de ander. Ook de ander met grote A.

 

*mijn alias op Funky Fish is Faith